1990-களில் மதுரை மாவட்ட கிராமம் ஒன்றில் நடக்கிறது கதை. அப்பாவின், அண்ணன்களின் சாதிவெறியால் தன் அம்மாவையும் அக்காவையும் இழந்த சுப்புவுக்கு (சனந்த்) சிறுவயதிலேயே நண்பனாகிறார் கார்த்தி (ரிஷிகாந்த்). குடும்பப் பின்னணியால் வன்முறை, கட்டப்பஞ்சாயத்து என்று வளர்கின்றனர் கார்த்தியும் சுப்புவும். இந்த நிலையில் சுப்புவின் வாழ்க்கையில் அண்ணியாக டோரதி (கீர்த்தி சுரேஷ்) வர, அதைத் தொடர்ந்து அவரின் செயல்பாடுகளில் மாற்றம்! அதனால் குடும்பமே சுப்புவுக்கு எதிரியாகிவிட, நண்பர்களின் வாழ்வு என்னவானது என்பதை கவனம் சிதறாமல் சொல்கிறது திரைக்கதை.

கைக்குள் அடங்கிவிடும் கத்தியுடன் முதல் சம்பவத்துக்கு செல்லும்போது உருவாகும் நடுக்கம், பாலியல் தொழிலுக்குத் தள்ளப்பட்டிருக்கும் திருநங்கை மீது கோபப்பட்டு வன்முறையைப் பிரயோகிக்கும் தருணம், நெருக்கமானவரின் மரணத்தை உள்வாங்கும் காட்சி என சுப்புவாக சனந்த் எடுத்திருக்கும் அவதாரம் தமிழ் சினிமாவில் துணிச்சலான முயற்சி! குறுகலான லாரிக்குள் சுதந்திரமாக உணரும் சுப்புவின் சந்தோஷத் தருணங்கள், அங்கே வெளிப்படும் உடல்மொழி ஆகியவை இதுவரை நாம் பேசத் தயங்கிய, பேச மறந்த தருணங்கள். வன்முறையின் வார்ப்பாகத் தன்னைத் தகவமைத்துக்கொண்ட கார்த்தியின் ஆக்‌ஷன் அவதாரம் நேர்த்தி என்றால், அந்தக் கல்லுக்குள்ளும் ஈரம் ஊற்றெடுக்கும் தருணம் உன்னத வெளிப்பாடு. தறிகெட்டு ஓடும் லாரியைப்போல மனதில் உண்டாகும் இந்த மாற்றத்தை உணர்வுபூர்வமாகத் திரையில் பதித்திருக்கிறார் ரிஷிகாந்த். குறிப்பாக, சுப்புவுக்கு நிகழும் வன்முறையின்போது அதை நடக்க விட்டுவிட்டு குற்றவுணர்ச்சியில் குமுறும் தருணம் நட்புக்கும், ஆணாதிக்கப் போக்குக்கும் இடையிலான கபடி ஆட்டம்!